bazen...
Kimi zaman bir kesit düşünüyorum hayatımdan,kimi zaman bir ses duyuyorum çok uzaklardan,kalkıveriyorum yerimden başımı hızlıca çeviriyorum o yöne! Ama yok! Nice sonra anlıyorum içimdeki çığlığı,hıçkırıkları,kırgınlıkları...
Bazen soruyorum kendime neden çocukken düşdüğümüzde ağlamaya başıyoruz ya
şimdi kimse görmeden olduğumuzdan daha grurulu bir eda ile düştüğümüz yerden kalkıp gidiyoruzNe bizi bu kadar değiştiren acılar mı? ,kalbimiz mi taşlaştı?, yoksa hayat bize düşüp yeniden kalmayımı ezberletti ?olmuyor çıkar yol bulamadan yeniden başlıyorum tıpkı ilk gün gibi...